ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٧٥ - مصاحبه نافع با امام باقر - ع

بر زمين فرو ريخت، سپس بزمين فرمود تا درختها روئيد و ميوه‌ها بر خود پديد آورد، و جويبارها سرازير شد، آن بود بستگى آسمان و زمين و اين بود باز شدن آنها.

نافع گفت: راست گفتى اكنون بگو معناى گفتار خداى عز و جل چيست (كه فرمايد: «روزى كه زمين بزمين ديگر جز اين مبدّل شود و آسمانها نيز» (سوره ابراهيم آيه ٤٨) و اين زمين در آن روز بچه زمينى تبديل گردد؟

امام باقر عليه السّلام فرمود: زمينى است كه بصورتى نانى درآيد و مردم از آن بخورند تا خداى عز و جل از حساب (خلايق) فارغ گردد.

نافع گفت: مردم در آن روز (بواسطه كثرت اندوه و گرفتارى) بخوردن نميرسند؟

امام باقر عليه السّلام فرمود: آيا آنها در آنجا بيشتر گرفتارى و سرگرمى دارند يا در جهنم؟

نافع گفت: در جهنم.

حضرت فرمود: بخدا آنها در جهنم از خوراكى سرگرم نمى‌شوند و خوراكى طلب كنند و بآنها زقوم داده شود و نوشابه خواهند و بدانها حميم (آب جوشان) بنوشانند.

نافع گفت: راست گفتى اى فرزند رسول خدا، اكنون يك سؤال ديگر مانده.

حضرت فرمود: آن يك سؤال چيست؟

گفت: بگو خداى تبارك و تعالى از چه زمانى بوده؟

فرمود: واى بر تو چه وقت نبوده تا بتو بگويم چه وقت بوده، منزه است خدائى كه پيوسته بوده و هميشه خواهد بود، يكتاى بى‌نيازى كه همسر و فرزندى براى خود نگرفته است.

سپس فرمود: اى نافع اكنون من از تو سؤالى ميكنم پاسخ مرا بده؟ گفت: آن سؤال چيست؟

فرمود: در باره خوارج نهروان چه ميگوئى؟ اگر بگوئى امير مؤمنان (على عليه السّلام) آنان را بحق كشت از