ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٧٤ - مصاحبه نافع با امام باقر - ع

(كه خدا فرمايد) پرسيده؟

امام باقر عليه السّلام اين آيه را خواند: «منزه است آنكه شبانگاه بنده خود را از مسجد الحرام تا مسجد اقصى كه اطراف آن را بركت داده‌ايم راه برد تا آيات خويش را بدو بنمايانيم» (سوره اسراء آيه ١) و از جمله آياتى كه خداوند در اين راه در بيت المقدس باو نماياند اين بود كه خداى عز ذكره تمام پيمبران و مرسلين را از اولين و آخرين محشور فرمود، سپس بجبرئيل عليه السّلام دستور داد اذان بگويد، و جبرئيل نيز (فصول) اذان را جفت جفت و اقامه را نيز بهمين نحو جفت جفت گفت (اين جمله ردّ بر عامه است كه فصول اذان را جفت ميگويند و اقامه را يكى بيشتر نميگويند) و در اذانش‌

«حىّ على خير العمل»

نيز گفت (اين هم رد بر عامه است كه آن را نميگويند و در اذان صبح بجاى آن «الصلاة خير من النوم» ميگويند) سپس محمد (ص) جلو ايستاد و آنها پشت سرش نماز خواندند و چون نمازش تمام شد رو بآنها كرده فرمود:

شما بچه چيز گواهى ميدهيد و چه را مى‌پرستيد؟

گفتند: ما گواهى دهيم كه معبودى جز خداى يگانه نيست كه شريكى ندارد و (گواهى دهيم كه) همانا توئى رسول خدا، و خداوند روى اين مطلب از ما عهد و پيمان گرفته است.

نافع گفت: راست گفتى اى ابا جعفر.

اكنون بگو معناى گفتار خداى عز و جل چيست (كه فرمايد): «آيا ندانند كسانى كه كافر شدند كه آسمان و زمين بهم پيوسته بود و ما آنها را از هم باز كرديم» (سوره انبياء آيه ٣٠).

حضرت فرمود: همانا در آن وقتى كه خداى تبارك و تعالى آدم را بزمين فرو فرستاد آسمانها بهم پيوسته بود و هيچ نمى‌باريد، و زمين بسته بود و گياهى نميرويانيد، تا هنگامى كه خداى عز و جل توبه آدم عليه السّلام را پذيرفت بآسمان دستور داد تا بوسيله ابرها از هم شكافته شد سپس فرمانش داد تا باران خود را