ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٥٥ - اخبار متفرقه

سپس فرمود: و اين است گفتار خداى عز و جل (كه فرمايد): «چيزى مانع پذيرفتن خرجهاى اينها نشد جز آنكه بخدا و رسولش كافر شدند و بنماز نيايند جز با حال كسالت و تنبلى و چيزى هم (در راه خدا) خرج نكنند جز از روى كراهت، و تو را بشگفت نياورد اموال آنها و نه اولادشان بلكه خدا ميخواهد تا آنان را بوسيله آن در زندگى دنيا عذاب كند و بحال كفر جانشان درآيد» (سوره توبه آيه ٥٤- ٥٥) سپس فرمود: ايمان هم اين چنين است كه كار بد (و گناه) زيانى باو نزند (كه موجب خلود در دوزخ يا بى‌بهره‌گى از شفاعت و رحمت گردد) و كفر نيز چنين است كه عمل (نيك) بدان سود نبخشد. آنگاه فرمود: اگر شما (در ميان مردم) تنهائيد (و عموما با شما هم عقيده نيستند) رسول خدا (ص) نيز تنها بود كه مردم را بخدا دعوت ميكرد و كسى از او نمى‌پذيرفت و نخستين كسى كه دعوتش را پذيرفت على بن ابى طالب عليه السّلام بود كه رسول خدا (ص) باو فرمود: «مقام تو نسبت بمن همانند مقام هارون است نسبت بموسى جز آنكه پيامبرى پس از من نيست».

٨١- يونس (بن عبد الرحمن) گويد: امام صادق عليه السّلام بعباد بن كثير بصرى صوفى فرمود: واى بر تو اى عباد! تو را مغرور و فريفته كرده است همين كه شكم و عورتت پارسا است؟ همانا خداى عز و جل در قرآنش فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از خدا بترسيد و سخن محكم و درست بگوئيد، تا كردار شما را خوب كند» (سوره احزاب آيه ٧٠) بدان كه خداوند چيزى از تو نپذيرد، تا اينكه سخن درست بگوئى (و عقيده درستى داشته باشى).

٨٢- على بن شجرة از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: براى خداى عز و جل در شهرهايش‌