ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٣٢ - حديث بادها

خواهد بوزد و چون اراده فرمايد كه باد صبا را بفرستد بدان فرشته كه نامش صبا است دستور دهد تا بر خانه كعبه فرود آيد و بر ركن شامى بايستد و بال خود را بهم زند بس باد صبا پراكنده شود در خشكى و دريا بهر جا كه خداى عز و جل خواهد بوزد و چون اراده فرمايد كه باد دبور را بفرستد بدان فرشته كه نامش دبور است دستور دهد و آن فرشته بخانه كعبه فرود آيد و بر ركن شامى بايستد و بال زند پس باد دبور بهر جا كه خدا خواهد در خشكى و دريا بوزد، سپس امام باقر عليه السّلام فرمود: مگر نشنيدى كه گويند: باد شمال، و باد جنوب، و باد صبا، و باد دبور، و در همه آنها باد را بنام فرشته مأمور بدان نسبت ميدهند.

٦٤- معروف بن خربوذ از امام باقر عليه السّلام روايت كند كه آن حضرت فرمود: همانا خداى عز و جل را بادهاى رحمت و بادهاى عذابى است پس اگر خدا بخواهد عذاب بادها را رحمت گرداند ميكند، ولى هرگز باد رحمت را عذاب نگرداند، فرمود: و اين بدان جهت است كه تاكنون نشده است خداوند مردمى را كه فرمان‌برداريش كرده‌اند مورد رحمت خويش قرار دهد و آن فرمانبردارى موجب وبال و بدبختى آنها شده باشد مگر پس از اينكه از فرمانبردارى او بيكسو رفته باشند، فرمود: و اين چنين رفتار كرد با قوم يونس كه چون ايمان آوردند خداوند مورد مهر خويش قرارشان داد پس از آنى كه عذاب را بر ايشان مقرر و حكم فرموده بود، سپس بوسيله رحمتش وضع آنان را جبران فرمود و عذابى را كه بر ايشان مقدر شده بود برحمت تبديل نمود، و از آنان بگرداند در صورتى كه عذاب را بر ايشان فرستاده بود و آنها را فرا گرفته بود، و اين پس از آنى بود كه بدو ايمان آوردند و بدرگاهش‌