درآمدى بر عرفان اسلامى - اراکی، محسن - الصفحة ٨٠ - ٤ معرفت عرفانى؛ عملآفرين و محرك

و از سروده‌هاى مولوى است:

چنانكه از عقل متعارف نيز در اين راه، كارى ساخته نيست:

٤. معرفت عرفانى؛ عمل‌آفرين و محرك‌

ديگر از ويژگى‌هاى معرفت عرفانى اين است كه عمل آفرين است. در هر دلى كه معرفت عرفانى جاى گيرد، آن را دگرگون مى‌كند و البته دگرگونى دل به معناى دگرگونى گوهر انسان است. اين دگرگونى، همراه با صاف شدن دل و زلال شدن ذوق قلبى و شفاف شدن ادراك باطنى است كه نتيجه آن سلوك در طريق طاعت خداوند و تلاش و كوشش در جلب رضاى اوست. و نقطه آغاز راه سلوك، خاك‌سارى و تواضع نفس و ذلت آن در برابر معشوق يعنى ذات حق تعالى است.

[١] . همان: ٥٠- ٤٩.

[٢] . مثنوى، دفتر دوم، ٣٤٤٥.

[٣] . حافظ.