وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ\* اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ\* وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ\* وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ\* فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ\* لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ وَ لِيَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ‌[١].

و هرگاه از آنان بپرسى: چه كسى آسمان‌ها و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را مسخّر كرده است؟ مى‌گويند: الله! پس با اين حال چگونه آن را (از عبادت خدا) منحرف مى‌سازند؟! خداوند روزى را براى هر كس از بندگانش بخواهد گسترده مى‌كند و براى هر كس بخواهد محدود مى‌سازد. خداوند به همه چيز داناست! و اگر از آنان بپرسى: چه كسى از آسمان آبى فرستاد و به‌وسيله آن زمين را پس از مردنش زنده كرد؟ مى‌گويند: الله! بگو: حمد و ستايش مخصوص خداست! اما بيشتر آنها نمى‌دانند. اين زندگى دنيا چيزى جز سرگرمى و بازى نيست و زندگى واقعى، سراى آخرت است، اگر مى‌دانستند! هنگامى كه سوار بر كشتى شوند، خدا را با اخلاص مى‌خوانند (و غير او را فراموش مى‌كنند) اما هنگامى كه خدا آنان را به خشكى رساند و نجات داد، باز مشرك مى‌شوند! (بگذار) آنچه را (از آيات) به آنها داده‌ايم انكار كنند و از لذّات زودگذر زندگى بهره گيرند، اما به‌زودى خواهند فهميد.

[١] . سوره عنكبوت: ٦١- ٦٦.