درآمدى بر عرفان اسلامى - اراکی، محسن - الصفحة ٢٠٠ - شمس از نگاه مولوى

١٠. شمس، كربلاى حسينى است؛ يعنى جلوه‌گاه شيدايى و عشق الهى حسين عَلَيهِ‌السَّلَام و آرمان‌ها و اهداف قيام حسينى است. بلكه تجلى‌گاه عينى شخصيت بزرگ حسين بن على عَلَيهِ‌السَّلَام، بلكه همه حسين‌هاى تاريخ است:

١١. شمس، روشنى چشم حسين عَلَيهِ‌السَّلَام است. مولوى مى‌گويد:

١٢. شمس، شاه بر حق است كه دوم ندارد. سلطنتى منحصر به فرد دارد و كسى هم‌رتبه و در مقام او نيست و نمى‌تواند باشد:

در اين بيت نه تنها به سلطنت حق شمس اشاره شده است بلكه به غاصبان اين حق نيز اشاره شده است.

مولوى از شمس با عناوين پادشاه؛ امير؛ سلطان و عباراتى نظير آن‌ها نيز فراوان ياد مى‌كند:

[١] . همان: ٦٥.

[٢] . همان: ١١٣٧.

[٣] . همان: ٥٣.

[٤] . همان: ١١٢٠.