بهشت خود را براى تو و پيروان تو آفريدم و دوزخ را براى مخالفان تو خلق كردم و اوصياى تو آنانند كه نامشان بر پرده عرش نوشته شده است. پس نگاه كردم، دوازده نور ديدم، درون هر نورى نوشته‌اى سبز وجود است كه نام يكى از اوصياى من بر آن نقش بسته بود، نخستين آنها على و آخرينشان مهدى قائم.

مضامين فوق با تعابير مختلف، در ديگر روايات اسلامى آمده است. در زيارت معروف «جامعه كبيره» آمده است:

«خَلَقَكُمُ اللهُ أَنْوَاراً، فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِينَ، حَتَّى مَنَّ عَلَيْنَا بِكُمْ، فَجَعَلَكُمْ‌ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ‌ ... آتَاكُمُ اللهُ مَا لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعَالَمِينَ، طَأْطَأَ كُلُّ شَرِيفٍ لِشَرَفِكُمْ، وَبَخَعَ كُلُّ مُتَكَبِّرٍ لِطَاعَتِكُمْ، وَخَضَعَ كُلُّ جَبَّارٍ لِفَضْلِكُمْ، وَذَلَّ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لَكُمْ، وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِكُمْ، وَ فَازَ الْفَائِزُونَ بِوَلَايَتِكُمْ، بِكُمْ يُسْلَكُ إِلَى الرِّضْوَانِ، وَعَلَى مَنْ جَحَدَ وَلَايَتَكُمْ غَضَبُ الرَّحْمَنِ»[١].

خداوند شما را انوارى آفريد و بر گرد عرش خود قرار داد تا آنكه بر ما منّت گذاشت و شما را به ما عطا فرمود. پس شما را در خانه‌هايى قرار داد كه به اذن او جايگاه رفيع يافتند و ياد او در آن خانه‌ها به پا داشته شد ... خداوند آنچه را كه به هيچ‌كس از جهانيان نداد به شما عطا فرمود. هر شريف و بزرگى، در برابر بزرگى شما سر فرود آورد و هر مدّعى گردن‌كشى، ناگزير در برابر فرمان شما تسليم گرديد و هر جبار سركشى، در برابر فضل شما فروافتاد و همه چيز براى شما رام و خوار گرديد و زمين به نور شما روشن شد و رستگاران به واسطه ولايت شما رستگار

[١] . ابن بابويه، من لا يحضره الفقيه ٦١٧: ٢- ٦١٠.