(بمنافقين) بگو آيا در حق ما بجز يكى از دو نعمت خوب را انتظار مى‌كشيد يا پيروزى با غنيمت و يا شهادت با ثواب (هركدام بما برسد ما رستگاريم و در هيچ حال ضررى بما نمى‌رسد و بدين‌ترتيب دل شما هيچ‌گاه از طرف ما شاد نخواهد شد) و ما در انتظاريم كه شما يا بعذاب خداوندى نابود شويد و يا ما بر شما دست پيدا كنيم، انتظار بكشيد كه ما هم با شما منتظريم.

نظراندازى دوم:

بهتر است براى بار ديگر به آيات گذشته (از آيه ٣٨ تا ٥٢) تامل و دقت نمائيم و آنچه كه بفهم بسيار محدود ما در رابطه با اوضاع جارى كشورهاى اسلامى بخصوص با ملاحظه جهاد فعلى كشور اسلامى افغانستان ميرسد دسته بندى نمائيم و از خداوند براى همه مومنين- منجمله براى خود- توفيق عمل خواهانم.

١- درين آيات با دو دسته صحبت شده است يكى با مومنين ضعيف الايمان كه نسبت بامتثال امر جهاد از خود چستى و سبكى نشان نداده و علاقه بزندگانى مالوف و معتاد خود دارند باين دسته چهار موضوع گوشزد شده است (آيات ٣٨- ٣٩ و ٤٠- و ٤١)

اولا: زندگانى دنيا و بهره آن نسبت به نعمتهاى ابدى آخرت اندكست، و عاقل از نفع قليل براى رسيدن نفع كثير صرف‌نظر ميكند، مجاهدين و شهدا جزاى عمل خود را به دها مرتبه بيشتر از اندازه اصلى آن دريافت مى‌