شد تا جائيكه بعضى از نويسندگان ميگويند مسلمانها بر همديگرى حمله‌ور شدند و دوست را از دشمن نمى‌شناختند! مردم مدينه خصوصا زنان نيز بطرف احد راه افتادند كه يكى فاطمه (ع) بود ولى جمعى از مهاجرين از خبر كشته شدن آنحضرت تزلزلى بخود راه ندادند.

واقدى نوشته است وقتى بانس بن نضر گفتند پيامبر كشته شد، گفت شما زندگانى را پس از او چه ميكنيد؟ به همانگونه كه او فوت كرد شما هم بميريد. شمشيرش كشيد و حمله كرد تا شهيد شد.

به خارجه بن زيد سيزده زخم رسيده بود وقتى خبر شهادت آنحضرت را يكى باو داد گفت اگر محمد (ص) كشته شد خداوند كه زنده است نه كشته ميشود و نه ميميرد همانا محمد (ص) تبليغ كرد تو برو براى دين خود بجنگ.

به سعد بن ربيع دوازده زخم مهلك رسيده بود وقتى شايعه شهادت آنحضرت باو رسيد گفت:

" اشهد ان محمدا بلّغ رسالة ربّه فقاتل انت عن دينك فانّ اللّه حى لا يموت.

زن فاسد اموى‌

هند دختر عتبه (مادر معاويه) بغلام حبشى كه برده جبير بود و نامش وحشى، تعهد سپرد كه اگر محمد و يا على و يا حمزه را بكشد او را از خود راضى سازد! وحشى گفت بر محمد قدرتى ندارم، على هم بسيار متوجه جوانب است و لذا در كمين حمزه (رض) نشست، حمزه شجاع و مبارز بود كه كسى در مقابلش تاب نمى‌آورد و فرار ميكرد و يا به شمشير