بعضيها نوشته‌اند در مدينه منوره سه دسته از يهود- بنى نضير، بنى قريظه و بنى قنيقاع- وجود داشتند كه با پيامبر اسلام (ص) عهد بسته بودند، قرار داد بنى نضير اين بود كه نه عليه حضرت پيامبر (ص) بجنگند و نه له ايشان ولى پس از شكست مسلمانان در جنگ احد پيمان خود را شكستند.

كعب بن الاشرف با چهل تن يهودى بمكه رفتند و در نزديك كعبه با قريش مكه عهد بستند كه عليه حضرت پيامبر يكى باشند، و جبرئيل اين موضوع را به آنحضرت اطلاع داد.

روزى پيامبر اكرم براى قرض گرفتن ديه دو كشته كه ذمه يكى از اصحابش بود نزد كعب بن الاشرف رفت كه از او قرض بخواهد، او بزبان اجابت كرد كه قرض بدهد ولى در دل تصميم گرفت آنحضرت را بوسيله انداختن سنگ بزرگى بر سرش از بالاى ديوار بكشد. جبرئيل او را ازين قصد آگاه نمود.

رسولخدا (ص) بمدينه برگشت و به محمد بن مسلمه (مسلم) انصارى كه برادر رضاعى كعب بن اشرف بود فرمود ببنى نضير خبر بدهد كه جبرئيل مرا از غرض شما آگاه نمود يا از سرزمين ما خارج بشويد و يا آماده جنگ باشد، بنى نضير گفتند بيرون ميرويم، ولى عبد الله بن ابى بآنان پيغام داد كه من با شمايم، از خانه‌هاى خود بيرون نرويد، با محمد بجنگيد كه هم‌پيمانان من با شما خواهند بود. بنى نضير دوباره آماده جنگ شدند پناهگاههاى خود را درست نمودند و براى حضرت پيغم دادند كه ما از ديار خود بيرون‌