بعد خداوند بر شما پس از غم، ايمنى و خواب خفيف (پينه‌كى و چرت) را نازل نمود كه جمعى از شما (كه يا بازگشت كنندگان از فرار بدور پيامبر در احد بودند و يا همه تائبين مسلمان كه در حمراء الاسد حاضر بودند) را فروبرد (و اندكى آرميديد و استراحت نموديد) كه اين خود نعمتى است در ميدان كارزار. ممكن است كه اين خواب در حمراء الاسد بوده باشد كه مسلمانان در غم رجوع كفار بسوى خود بودند، ولى اگر سه روز آنجا بوده‌اند كه در گذشته ذكر كرديم اين خواب خفيف شايد نعمت قابل ذكرى بحساب نيايد و احتمال ديگر اينست كه اين خواب در احد بوده باشد، مثلا در موقعى كه قريش صحراى احد را ترك كردند و مسلمانان در تاريكى اول شب منتظر برگشت آنان بودند. و الله العالم)

و طائفه‌اى تنها بفكر جانهاى خود بودند و بخدا گمانهاى باطل و گمان جاهليت روامى‌داشتند ميگفتند، آيا براى ما از نطر و غلبه- چيزى است بگو كار نصر و غلبه همه آن از خداوند است، چيزى را كه براى تو اظهار نميدارند در نفسهاى خود پنهانى ميدارند، ميگويند اگر براى ما چيزى از امر ميبوديد كسانيكه كشته شدن بر آنان نوشته شده بود بسوى قتلگاههاى خود ميرفتند و تا خدا آزمايش ميكرد آنچه كه در سينه‌هاى شما است و خالص ميگردانيد آنچه را كه در دلهاى‌تان است‌" وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ.

" إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ‌ (آل عمران ١٥٥)

كسانيكه از شما (مسلمانان در جنگ احد) روزيكه دو دسته (مومن و كافر با هم) ديدار كردند فرار نمودند