ارزش نداشته و بغرض حفظ دين- نه به قصد تجارت و تفريح، قاچاق چرس، ترياك و امثال اينها- جلاى وطن نموده و در عين حال جهاد را فراموش ننموده و به بستر هوسها نيارميده كه بسوى سنگر شيران خدا، براى حفظ اسلام و نجات همشهريان دربند مستضعف با دلى پر از ايمان و عزمى راسخ و بصيرتى كامل (نه براى مسلمان كشتن، نه براى تصفيه حساب‌هاى شخصى، نه براى مزدورى و نوكرى كينه‌توزان خودخواه كه براى رضاى حق) در حركت است.

آرى رحمت خداوند شايسته اينانند، چه زنده باشند و چه شهيد، چه خواب باشند و چه بيدار، درود بر اين مهاجرين و مجاهدين كه اولا به كفر تسليم نشده و از كثافت‌ان دورى مى جويند،" هجرت" و سپس با آمادگى كامل براى نابودى آن و هرمستكبر متجاوز كه بسرحدات كشورشان تعدى كرده، حمله‌ور مى‌شوند، به تفنگ خود به شمشير خود، به سنگ‌هاى كوه خود و اگر هيچ نباشد، بخون خود مرگ دشمن را امضا مى‌كنند.

أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ.

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ‌ (توبه ٧٢)

كسانيكه ايمان آورده‌اند و هجرت نموده‌اند و در راه خدا (جنگ براى تحصيل قدرت و شهرت و تسكين نفس و مزدور كه براى ديگران آدمكشى است نه جهاد) به مال‌ها و جان‌هاى خود جهاد مى‌كنند، و كسانيكه (به مجاهدين و مهاجرين) جاى مى دهند و آنان را (براى خدا و از روى صدق و صفا) در منازل يا شهر خود مى‌پذيرند، دوستان همديگرند.

بلى برادر، جهاد به مال هم جهاد است، و جهاد به مال همانند جهاد به جان واجب است. بلى برادر غير افغانى بر