مدينه) از شما معذرت مى‌خواهند، بگو عذرخواهى نكنيد هرگز (حرف شما را) تصديق نميكنيم، خداوند حال شما را بما خبر داد و زود است كه خدا و رسول او كار شما را ببيند، سپس بسوى داناى به غيب و حاضر برميگرديد پس شما را بآنچه كه بجا آورده‌ايد خبر ميدهد، براى شما (در موقع رفتن بمدينه) قسم ميخورند كه از آنان صرف نظر كنى، از آنان صرف نظر كن كه پليدند و جاى‌شان بخاطر عملكرد كه دارند جهنم است قسم ميخورند كه از آنان راضى شويد اگر شما از آنان راضى شويد خدا از آنان راضى نخواهد شد.

خواننده عزيز در اينجا بدو مطلب توجه كند

اول اينكه قرآن تا چه حد در تخلف از جهاد سخت گيرى ميكند و چگونه متخلف را سرزنش و تقبيح مى‌نمايد، درست است كه مخاطبين در اكثر آيات منافقين هستند كه از نظر عدم اعتقاد خود نيز نكوهش شده‌اند ولى زشتى تخلف از جهاد نيز بخوبى از آيا مباركه روشن و ظاهر است.

دوم اينكه بر سه دسته جهاد واجب نيست، اول اشخاص ضعيف و ناتوان دوم مريضها سوم آنانيكه مصرف جهاد را ندارند و كسى هم بانان كمك نميكند.

البته وجوب جهاد شروط ديگرى هم دارد كه در جزء اول اين كتاب (جهاد اسلامى) ذكر شده ولى آنچه مهم است اينست كه مطلق ضعف و مرض و مفلسى از وجوب حج جلوگيرى نميكند بلكه بمقتضاى مناسبت حكم و موضوع ميتوان گفت كه مرض و فقر و ضعفى كه مانع از جهاد بشود مسقط وجوب آنست، حتى اگر مريض و ضعيف و فقير در بعد نظامى نتواند اشتراك نمايد و قدرت خدمت در ساير ابعاد