به كفار بگو (ممكن است چند روزى با زرق‌وبرق زند- گانى كنيد، جمعى را در زير سلطه خود بياوريد. بعضى از سر- زمين‌هاى ملل ضعيف را اشغال كنيد ولى بالاخره با بيدارى ملت‌ها و شكوفائى دينى) زود باشد شد، كه مغلوب شويد (و آبروى شما برود و انتقام خود را پس بدهيد، قدر متيقن در آخرت پس از لذت زودگذر دنيا) بسوى جهنم محشور مى‌شويد و (جهنم) بدآرامگاهى است‌

قَدْ كانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتا فِئَةٌ تُقاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ أُخْرى‌ كافِرَةٌ يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ وَ اللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشاءُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ (آيه ١٣)

براى شما نشانه‌اى (از لطف خدا) در دو گروهى است كه با هم تلاقى مى‌كنند، گروهى در راه خدا مى‌رزمند و ديگرى كافر است، كه گروه مومن را دوچندش مى‌بينند[١] و خدا به يارى خود هركس را كه بخواهد، يارى مى‌دهد و در (اينچنين تأييد) براى صاحبان بصيرت عبرت است.

لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذىً وَ إِنْ يُقاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ...

(آيه ١١١ و ١١٢)

[١] گفته شده كه اين آيه درباره دو طرف درگير جنگ بدر است بعضى آيه را اين‌طور معنى كرده‌اند كه مومنين كفار را دوبرابر خود ميديدند و در حاليكه كفار سه برابر مسلمانان بودند.