وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْ‌ءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ. (آيه ٦٠)

براى (دفاع و هجوم بر) كفار، آنچه كه مى‌توانيد از قوت و بستن اسبان آماده سازيد كه به آن دشمن خدا و دشمن خود (كه مشخص‌اند) و ديگران را كه شما آنان را نمى‌شناسيد، و خدا آنان را مى‌شناسد، بترسانيد. و هر چه را كه در راه خدا انفاق مى‌كنيد، آن را (در دنيا و يا در آخرت و يا در هردو سرا) بشما برمى‌گرداند، و نقصانى بشما نمى‌رسد.

مطالب اين آيه قرآن مباركه، قرار زير است:

١- اعداد اسلحه و آنچه كه براى پيروزى مسلمانان لازمست، قبل از ملاقات با دشمن است، بنابرين مسلما- نان بايد هميشه آمادگى جهاد را مطابق نياز زمان داشته باشند.

٢- در تهيه نيرو نبايد، سستى و سهل‌انگارى شود، بلكه تا اندازه‌ى استطاعت و توانايى بايد به آن پرداخت‌

٣- قوتى كه آمادگى آن مورد امر قرآن قرار گرفته است، و به اختلاف زمان و مكان مصاديق آن مختلف ميشود در شرايط فعلى از وسعت و پيچيدگى خاصى برخوردار است و بطور نمونه به مصاديق زير آن اشاره مى‌شود:

الف: اسلحه‌ى خفيفه و ثقيله و حتى بمب اتم و هيد- روژن.

ب: نيروى انسانى باندازه كافى‌

چ: تعليمات نظامى و فنون جنگى و جبهه‌اى و چريكى‌