مگر فرانسه و آمريكا از چندصد جوان مسلمان لبنانى بجان نيامده‌اند؟ مگر فرانسه از الجزاير شكست نخورد مجاهدين مخلص و مقاوم همه‌جا پيروز هستند، لذا قرآن كريم آنان را اين گونه تشويق ميكند. قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ ... (توبه ١٤- ١٥)

يعنى: با آنان پيكار و كارزار كنيد كه خداوند آنان را بدستهاى شما بعذاب مبتلا مى‌سازد و ذليل‌شان ميگرداند و شما را بر آنان يارى ميدهد و سينه‌هاى جمعى از مومنين را شفا ميدهد (و بوسيله انتقام) خشم دلهاى آنان را (بر كفار) برطرف ميكند.

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لا رَسُولِهِ وَ لَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ. (توبه ١٦)

" پنداشته‌ايد كه فروگذاشته شويد و خداوند آنانى را كه از شما جهاد كرده‌اند و بجز از خدا و رسولش و مومنان صاحب سرنگرفته‌اند هنوز نداند؟ خداوند بچيزيكه عمل ميكنيد آگاهى دارد."

از اين ايه مباركه اهميت دو چيز بدست ميآيد كه واقعا قابل غور است.

اول: جهاد، خداوند ما را از تكليف بجهاد رها نمى كند ونبايد كه بپنداريم به بهانه‌هاى واهى و پوچ ميتوانيم وجوب جهاد را از خود ساقط نمائيم، مسلمانت بايد در موقعش حتما جهادگر باشد.

دوم: انتخاب ننمودن همراز و صاحب سر از كفار.

معامله اقتصادى و رفتار اخلاقى، هرچند با كفار جايز است ولى اعتماد نمودن بر آنان و اختيار همراز و محرم‌