اسرار از ميان آنان و نه از ميان مومنين جايز نيست. و در اين مورد آيات ديگرى نيز وجود دارد كه از محل بحث ما خارج است. و درباره تحريم محبت با كفار مكررا در قرآن گوش‌زد شده است، و خواننده تيزهوش ميداند كه ميان دو حكم مذكور (جهاد و عدم همراز گرفتن از كفار بدخواه) مناسبت محكمى وجود دارد.

جامعه اسلامى بايد حتى المقدور از نفوذ ظاهرى و باطنى كفار پاكسازى گردد، تا دچار ضعف و انحراف نگردد ملت‌هاى اسلامى در طول تاريخ خود بعلت عدم اهميت دادن باين دو امر خطير بدبختى‌هاى فراوانى را متحمل شده‌اند كه روزگارشان هم‌اكنون سياه است. تا ما از وابسته‌گى شرق و غرب رها نشويم و به قيام مسلحانه روى نياوريم و راه نفوذ، استعمار و استثمار كفار را بطور كلى سد نكنيم ازين بدبختى و ذلت نجات نخواهيم يافت.

درين آيه مطلب ديگرى درباره علم خداوند وجود دارد كه بحث آن از دائره غرض ما خارج است.

أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ‌ (توبه ١٩)

آيا كسانى را كه شغل سيراب نمودن حجاج و تعمير مسجد الحرام را بعهده گرفته‌اند، همپايه بخدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه خدا جهاد نموده قرار ميدهيد؟ (اين دو نوع عمل پيش خدا برابر هم نيستند، خداوند مردم ستمگر را هدايت نميكند.

بسيارى از مسلمانان تن‌پرور، ميل دارند هم خدا را راضى بدارند و هم خرما از دست‌شان گرفته نشود، غالبا در موارديكه مواجه با اعمالى ميشوند كه ضرر بدنى و يا مالى‌