كراهت داشتند و ميگفتند در گرمى كوچ نكنيد. بگو آتش جهنم گرم‌تر است اگر بفهميد. كم بخندند و زياد بگريند و اين جزاى كارشان است. اگر خدا ترا (از غزوه تبوك زنده) بسوى طائفه‌اى از آنان برگردانيد، و سپس از تو اجازه بيرون رفتن (در جهاد ديگر را) خواستند بگو هرگز با من خارج نميشويد و هرگز با من بمقاتله دشمن نخواهيد پرداخت شما در مرتبه اول به نشستن از جهاد راضى شديد پس بنشينيد با تخلف‌كنندگان.

(وَ إِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَ جاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ ... (آيه ٨٦/ ٨٧/ ٨٨/ ٨٩)

وقتى سوره‌اى نازل شود كه بخدا ايمان آوريد و با رسولش بجهاد برويد ثروتمندان (قدرتمندان) از تو اذن در نرفتن بجهاد ميطلبند و ميگويند ما را بگذار كه با نشستگان باشيم، راضى‌اند كه با زنان و اطفال و يا منافقين باشند، بر دلهاى‌شان مهر شده پس نمى‌فهمند لكن پيامبر و كسانيكه با او ايمان آورده‌اند بمالها و جانهاى خود جهاد ميكنند. وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ. خدا براى آنان بهشتهائى‌