ميكرديم (و يا اگر جنگ در خارج مدينه را مفيد ميدانستيم با شما مى‌آمديم) درين روز اينان از ايمان بكفر نزديكترند به دهانهاى خود آنچه را كه در دلهاى آنان نيست ميگويند ... آنانيكه به برادران خود (از شهدا) كه (خود آنان) نشسته بودند گفتند اگر از ما اطاعت ميكردند (و از مدينه خارج نمى‌شدند) كشته نمى‌شدند، بگو از جانهاى خود مرگ را دفع كنيد اگر راستگو هستيد.

" الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ ... (آل عمران (١٧٢- ١٧٥)

كسانيكه پس (پس از جنگ احد بلا فاصله بامر پيامبر مامور بيرون رفتن و تعقيب دشمن شدند و) براى خدا و رسول بعد از رسيدن زخم بآنان (كه حال اسفناكى داشتند) اجابت فرمان) كردند براى نيكوكاران و متقيان آنان پاداش بزرگ است‌[١]

آنانيكه (با پيامبر دوباره از مدينه بحمراء الاسد آمدند و نعيم بن مسعود مزدور بمنظور تخويف مسلمانان) بآنان گفت كه مردم (لشكر ابو سفيان در روحاء) براى حمله مجدد بر شما جمع شده‌اند از آنان بترسيد (و بمدينه برگرديد) (ولى مسلمانان نه تنها مانند كفار بزدل كه با آنهمه كثرت خود ترسيدند نهراسيدند كه) ايمان‌شان زيادتر شد و گفتند خداوند ما را كفايت ميكند و او وكيل خوبى است. (مسلمان كامل از چه بترسد كه آخر همه خطرات مرگ است و مرگ درى بسوى زندگانى ابديست نه جنگ‌

[١] قبلا هم نوشتيم كه آيه بسيار قابل توجه مجاهدين است كه تقوى در قبول جهاد و پاداش نيكو چه اهميت دارد.