و در موقع بناى خانه كعبه بر ابراهيم (ع) نازل شد ... ممكن است بگوئيم سكينه و وقار و آرامش در موقع سختيها- خصوصا در موقع ملاقات دشمن قوى در ميدان جنگ- از لازمه ايمان است و اين ايمان است كه سكينه را براى آدمى مى‌آورد و لذا نفرمود (عليكم) بلكه على المومنين) فرموده و مشهور است كه تعليق محكم بر وصف مشعر بعليت است. فافهم جيدا. و آنچه كه در روايت آمده يكنوع تمثيلى براى تقريب مطلب به اذهان عاميانه باشد و ممكن كه باد مذكور واقعا حقيقت فزيكى داشته باشد و الله العالم.

٤- در ميان اصحاب كسانى بودند كه در جهاد واجب از دشمن فرار كردند، با آنكه فرار از دشمن از گناهان كبيره است ولى طبيعت بشرى بر آنها غالب آمد و براى حفظ جان خودها رسول الله (ص) را تنها گذاشتند، پس ممكن است از بزرگان هم گاهى چنين اعمالى صادر شود. ولى نكته جالب توجه اينجا است كه حضرت پيامبر فراريان را تعزير نفرمود و اين موضوع ميرساند كه در اجراى حدود و تعزيرات جهات مختلفى در نظر گرفته ميشود كه حضرت امير المومنين نيز كسانيرا كه مفسد و محارب بودند (مانند مروان و عبد الله و عمرو عاص) مجازات نفرمود. و هذا باب واسع و للكلام فيه محل آخر.