هركس از ما كشته شد شهيد است و هركس نجات پيدا كرد مجاهد در راه خدا است، حضرت نظر او را ترجيح داد و با يكهزار تن بيرون رفت ولى عبد الله بن ابى با ٣٠٠ نفر از خزرج از راه برگشتند، پيامبر با ٧٠٠ تن‌[١] صبح روز جمعه بطرف احد رفتند.

به عبد الله بن جبير و پنجاه تن تيرانداز زبردست او وظيفه نگهدارى دره احد را داد و فرمود اگر ديديد كه ما دشمن را تا داخل مكه رانديم شما اين موضع را ترك ننمائيد و اگر دشمن ما را تا داخل مدينه رانديد باز هم شما از جاى خود تكان نخوريد، (كه دشمن ازين راه از طرف پشت ما بر ما حمله نكنند).

عزيمت نهادند و اصحاب هم با آنان درگير بودند كه خالد با لشكر خود قصد حمله را از پشت سر مسلمانان نمود، ولى تيراندازان عبد الله بن حبير جلو آنان را گرفتند و خالد عقب‌نشينى نمود.

ميگويند هندما در معاويه هرفرارى از قريش را كه ميديد باو ميل و سرمه‌دان را ميداد و ميگفت كه چشمش را سرمه كند چون او زن است! نه مرد.

درين اثنا تيراندازان مذكور ديدند كه بقيه اصحاب‌

[١] و بنا بروايتى ششصد تن صفحه ١١٢ جلد ٢٠ بحار الانوار ابو سفيان خالد بن وليد را با دويست تن جنگجو موظف گردانيد كه در موقع مخلوط شدن دو لشكر از دره مذكور از پشت بر مسلمانان حمله نمايند.

صف‌آرائى صورت گرفت و بيرق اسلام را حضرت نبوى بحضرت على داد، انصار جمله‌گى روز شنبه نيمه شوال بر قومش حمله بردند و قريش تاب مقاومت نياورده روبه