" وَ جاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَ قَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ." (توبه ٩٠)

بيابانهاى معذرت‌طلب آمدند كه بآنان اذن (نرفتن بجهاد) داده شود و آنانيكه بخدا و پيغمبرش دروغ گفته بودند (ايمان نداشتند بخانه‌هاى خود) نشستند (و حتى عذرى هم نتراشيدند) زود است كه به كافرين آنان عذاب دردناكى برسد.

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفاءِ وَ لا عَلَى الْمَرْضى‌ وَ لا عَلَى الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ ما عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ، وَ لا عَلَى الَّذِينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ ... (توبه ٩١/ ٩٢/ ٩٣/ ٩٥٩٤- ٩٦)

بر ناتوانان و مريضان و بر فاقدين نفقه (در ترك جهاد) فشارى نيست بشرطيكه با خدا و رسول او خالص باشند بر نيكوكاران راهى (و اعتراضى) وجود ندارد خدا آمرزنده و مهربانست.

و نه بر كسانيكه نزدت براى اينكه آنان را با خودبردارى آمدند گفتى چيزى كه شما را بران حمل نمايم ندارم با چشمان پر از اشك و غم و اندوه و تنگدستى برگشتند، راه (اعتراض) تنها بر كسانيست كه از تو اذن (نرفتن) بجهاد مى طلبيدند در حاليكه ثروتمند و غنى بودند، خوش داشتند كه با آنانيكه از جهاد مانده بودند بنشينند خداوند بر دلهاى‌شان مهر زده لذا نمى‌دانند در وقت مراجعت (به‌