زياده‌روى در مصارف شخصى مجاهدين مانند خريدن لباسهاى گران‌قيمت، اسباب لوكس و قيمتى بدون ضرورت يكنوع از خيانت است، استعمال مرمى‌هاى تفنگ و داشكه‌وها و ان و غيره در مراسم شادى و عزا نيز يكنوع خيانت است، و اسلحه بايد تنها بر ضد دشمنان خدا و دفاع از جان بكار رود.

تشديد جنگ‌هاى داخلى و مشغول نمودن مجاهدين مسلمان را به خويشتن و بازداشتن آنان از جنگ با ملحدين متجاوز كه عادت بعضى از گروههاى فاسق و منحرف ميباشد، مهمترين خيانت است مجاهدين راستى بايد از همه‌گونه خيانت بدور باشند، و صداقت در قول و فعل و نيت مشاهده شود. يده شود.

أَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها ... (آيه ١٦٥)

هرگاه بشما (مسلمانان مجاهد در جنگ احد) مصيبتى برسد كه دوبرابر آن به كفار (در جنگ بدر) رسيده، ميگوئيد (بما كه براى خدا مى‌جنگيم) چرا اين رنج و اذيت مى‌رسيد؟ (رسول من) بگو اين رنج و مصيبت را از دست خود كشيديد، (كه نافرمانى كرديد) و آزمايشى براى مؤمنين و منافقين بود وقتى به آنان گفته شد، بيائيد در راه خداوند بجنگيد (و تمام همت خود را همچون حيوانات بخوردن و تحصيل ثروت مگذرانيد، زيرا در فرض غلبه دشمن دنياى شما نيز تباه خواهد شد، پس اقلا اگر در راه خدا نمى‌جنگيد) از جان و مال خود دفاع كنيد. (عذر آوردند) كه اگر به فنون جنگى) آشنايى مى‌داشتيم از شما پيروى مى‌كرديم (و مى جنگيديم ولى اين دنياپرستان منافق، دروغ مى‌گفتند و اساسا رغبتى به جهاد نداشتند) در اين روز آنان از ايمان به كفر نزديك‌تر بودند، زبان‌شان با دل‌شان يكى نبود، (هركس كه بدون عذر شرعى جهاد را ترك كند، و عليه كفار مهاجم قيام نكند، و از دين و مسلمانان دفاع ننمايد، از ايمان بدور و به كمفر نزديكتر است.