براستى مضمون اين آيه شريفه درخور تامل بيشترى است، جهاديكه خطر جان را دارد چون براى حفظ دين است نه تنها بايد ترك نشود كه بايد آنرا از والدين و اولاد و اقارب و مال و سرمايه بيشتر دوست داشت.

بلى جنگ با دشمنان خدا كه جهاد اصغر ناميده ميشود حكايت حصول از جهاد اكبر و تحقق خودسازى نيز دارد، زيرا غالبا كسانى حاضر ميدان پيكار ميشوند كه ترويج و نگهدارى حق و دين خدا را باارزشتر از جان خويش ميدانند، مجاهد قهرا از زن و فرزند و مال و زندگانى پرزرق دنيا ميگذرد و بدين‌ترتيب جهاد اصغر تا حدى مشتمل بر جهاد اكبر است.

و روايتى كه جهاد اكبر (خودسازى) را در عرض و مغاير با جهاد اصغر ميداند از نظر سند ضعيف است.

چيزيكه براى مجاهدين ما لازم بتوجه است اينست كه رفتن در يك تشكيلات و پذيرفتن عضويت در يك حزب و يا گروه بايد بخاطر محبت جهاد و بهتر جنگيدن باشد نه بخاطر حسابهاى منطقه‌اى و وطن‌دارى و يا بخاطر دوستى و روابط فردى و يا از همه بدتر براى تحصيل معاش و خوش‌گذرانى و منافع زندگانى.

خداوندا ما را ببخش كه هنوز دوستى جهاد بگونه‌اى كه در اين آيه خواسته‌اى دردل ما داخل نشده، و اساسا هنوز محبت تو اعماق جان ما را فرانگرفته" فبعزتك حبب نفسك الينا"

بى‌غمى بر دل من درددل‌آزارى بود		غم درد تو بنازم كه دوا كرد مرا

" لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَواطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ