بهرحال معاهدات و مهادنات با كفار بطور كلى ممنوع نشده است. حكومت‌هاى اسلامى در ادامه زندگانى خود درين دنياى متغير و متحول‌ (وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ) بمعائدات و قراردادها كه متضمن مصالح مسلمين است نياز شديدى دارند، در عين حاليكه قراردادهاى فعلى در دولتهاى باصطلاح اسلامى امروز غالبا مخالف اسلام و مضر بحال مسلمانان امروزى ميباشد كه هيچ ارزشى از نظر قانون اسلامى ندارد.

فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ. (توبه ٥- ٦)

وقتيكه چهار ماه حرام گذشت مشركين را هرجائيكه يابيديد بكشيد و بگيريد و حبس‌شان كنيد و در همه راهها در كمين آنان باشيد، و اگر توبه نموده نماز بخوانند و زكات بدهند راه آنان را بازبگذاريد كه خداوند آمرزنده مهربان است و اگر يكى از مشركان از تو (براى مطالعه در حقانيت اسلام) پناه خواست باو پناه بده كه كلام خدا را بشنود، سپس او را بجاى امنش برسان چه آنان مردم نادانند.

١- در شريعت اسلام روشن است كه در چهار ماه حرام: رجب، ذيقعده، ذيحجه و محرم آغاز نمودن جنگ هجومى با كفار جايز نيست، و البته كه اين ممنوعيت در جهاد دفاعى مانند جهاد مسلمانان افغانى با كمونيست‌هاى متجاوز داخلى و خارجى وجود ندارد، بلكه دفاع در تمام سال بر همه مكلفين از زن و مرد در حدود توانائى بدنى و اقتصادى واجب است.