رشته محبت و ولايت را خداوند در ميان مومنان مهاجر جهادگر برقرار ساخته است، مسلمان بايد اول از منطقه‌ى كه دين او يا دين اولاد او در خطر است هجرت كند و سپس به جهاد بپردازد، و هجرت از ايمان و جهاد جداشدنى نميباشد، كسا- نيكه امروز در دستگاه حكومت كمونيستى كار ميكنند هيچ گونه برادرى و دوستى با مجاهدين و مهاجرين ندارند.

ولى اگر از مهاجرين، براى حفظ دين خود و نجات از دام كفر كمونيزم يارى بطلبند، واجب است كه بايد به كمك آنان شتافت. وگرنه فتنه و فساد بزرگى در روى زمين بوجود خواهد آمد.

٥- وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ. (آيه ٧٢)

كسانيكه ايمان آورده و هجرت و جهاد در راه خدا نموده‌اند و كسانيكه (مهاجرين را) جاى داده و يارى نموده‌اند، اينان مومنان حقيقى ميباشند، براى اينان (نزد خداوند) آمرزش و روزى خوبى وجود دارد.

براستى آمرزش خداوندى و رزق گوارا براى مومنان مهاجر جهادگر و انصار آنان است، چقدر عالى و بلند است، مقام مهاجر مجاهد؟!

سوره انفال چنين به پايان ميرسد:

وَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولئِكَ مِنْكُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ إِنَّ- اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ.