مجاهدين به مجرد رسيدن يك گزارش كه فلان آدم‌خلقى و پرچمى شده و جاسوس كمونيست‌ها است، يا فلان عمل را داشته، نبايد بدون تحقيق و بررسى از خود عكس العمل نشان دهند كه مسووليت سنگينى دارد، مى‌گويند در بعضى از اماكن تنها بخاطر درازى مو، جوانان را باتهام كمونيستى مجازات كرده‌اند، بعضى‌ها كمونيست‌ها را به بو كردن مشخص كرده‌اند!! اينها همه دامهاى ابليس است كه انسان را رهزن، قاتل، دزد، درست مى‌كند و اينگونه اعمال از شان مجاهدين باايمان و طرفداران قرآن بكلى بدور است، تا انسان مطمئن نشده و شرعا گناه ثابت نشده نبايد اقدامى بعمل آورد.

لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ... (آيه ٩٦)

مسلمانان بى‌تفاوت كه بدون ضرر- مانند مرض و فقر و عذر معتبر شرعى (به كنج عافيتى نشسته و تنها تماشا مى‌كند) با مجاهد ين در راه خداوند برابر و مساوى نيستند (مجاهدينيكه) باموال و جان‌هاى خود در راه خدا جهاد مى‌كنند، (هيهات كه ترسو و بى‌غيرت باشجاع و غيور مساوى باشد. يا بخيل و دنياپرست، با سخى و انفاق‌كننده در راه خداوند همسان گردد هيهات)

خداوند مجاهدين را كه با مال‌ها و جان‌هاى خود مبارزه مى‌كنند (و آماده همه‌گونه فداكارى هستند) بر بازنشسته‌گان برترى داده است و همه را خداوند وعده نيكى و برترى داده است، خداوند مجاهدين را بر نشسته‌ها پاداش بزرگى (كه عبارت از) درجات و آمرزش و رحمت از جانب او باشد، داده است و خداوند آمرزنده مهربانى است.

إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ. (آيه ٩٧، ١٠٠)

كسانى را كه بر خود ستم كرده‌اند تسليم دولت روسى شده‌اند و با مجاهدين همكارى نكرده‌اند با اينكه مسلمان بوده‌اند، در دوائر دولتى و كارخانه‌ها بخاطر شكم خود كار كرده‌اند و حتى‌