شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢١ - ٢/ ٨ حالت پيامبر هنگام نزول وحى

١٩٣. صحيح مسلم‌- به نقل از عبادة بن صامت-: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه بر او وحى فرستاده مى‌شد، سرش را پايين مى‌انداخت و يارانش نيز سرهاى خود را به زير مى‌افكندند، و چون وحى از او برطرف مى‌شد، سرش را بلند مى‌كرد.

١٩٤. صحيح مسلم‌- به نقل از عبادة بن صامت-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زمانى كه بر او وحى فرو فرستاده مى‌شد، بر اثر آن، به رنج و سختى مى‌افتاد و رنگ چهره‌اش دگرگون مى‌گشت.

١٩٥. المناقب‌، ابن شهرآشوب- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه قرآن بر او نازل مى‌شد، آن را با زبان و لبانش مى‌گرفت [و بازگو مى‌كرد] و از اين بابت، به سختى و رنج مى‌افتاد. پس اين آيه بر او نازل شد: «زبانت را به آن مجنبان».

و زمانى كه بر ايشان، وحى فرود مى‌آمد، درد شديدى از آن احساس مى‌كرد و سردرد مى‌گرفت و احساس سنگينى مى‌كرد.

١٩٦. صحيح البخارى‌- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، هر گاه جبرئيل عليه السلام وحى مى‌آورد، زبان و لبانش را بسيار به آن مى‌جنباند و از اين بابت، دچار سختى و زحمت مى‌شد.

١٩٧. السنن الكبرى‌- به نقل از ابن عبّاس-: زمانى كه بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وحى نازل مى‌شد، رنگ گونه و چهره‌اش تغيير مى‌كرد و يارانش سكوت مى‌كردند و هيچ يك از آنها سخن نمى‌گفت.