شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٧ - فصل چهارم نگاه داشتن قرآن از تحريف

قرآن جنگيد تا اين كه آنان را به پذيرش آن وادار كرد، با ميل خودشان يا به اجبار.

سپس آن گاه كه محمّد صلى الله عليه و آله به رضوان الهى بار يافت و بسيارى از كسانى كه به ظاهر ايمان آورده بودند، مرتد گرديدند و تأويل‌هاى قرآن را تحريف كردند و معناهاى آن را تغيير دادند و آنها را در غير معانى خود به كار بردند، با آنان براى تأويل درست قرآن جنگيد، تا اين كه ابليس- كه آنان را فريب مى‌داد-، زيان خورد و خوار و طرد و در بند شد».

امام عليه السلام در ادامه فرمود: «زمانى كه خداوند، محمّد را مبعوث كرد و نبوّت او را در مكّه آشكار نمود و او را از آن جا به مدينه برد و در آن جا ظهورش داد، كتاب برايش فرستاد و آغاز سوره بزرگ كتابش را «الم\* ذلِكَ الْكِتابُ» قرار داد و [فرمود:] آن، همان كتابى است كه به پيامبران گذشته‌ام خبر داده‌ام كه من، آن را بر تو- اى محمّد- فرو خواهم فرستاد «و ترديدى در آن نيست». پس او ظهور كرد، همان گونه كه خداوند به پيامبرانش خبر آن را داده بود كه بر محمّد، كتابى خجسته كه باطل آن را از ميان نمى‌برد، نازل مى‌شود و او و امّتش آن را مى‌خوانند، در حالت‌هاى گوناگونشان».