شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٩ - ١/ ٢ - ٥١ دليل(راهنما)

١/ ٢- ٥٠: كتاب ناطق (كتابِ گويا) صامت ناطق (خاموشِ گويا)، ناطق (گويا)

١٠٠. امام على عليه السلام: خداوند، پيامبرى راه‌نما با كتابى گويا و راهى راست فرستاد كه از آن [كتاب و راه، منحرف و] هلاك نمى‌شود، مگر كسى كه هلاك شدنى است.[١]

١٠١. امام على عليه السلام: قرآن، فرمان دهنده‌اى باز دارنده، خاموشى گويا و حجّت خدا بر خلق اوست. [خدا] از آنان در باره [عمل به‌] آن، پيمان گرفت و جانشان را گروگانِ آن قرار داد.

١٠٢. امام على عليه السلام: كتاب خدا، در ميان شماست. گويايى است كه زبانش [از گفتن،] خسته نمى‌شود، و خانه‌اى است كه پايه‌هايش فرو نمى‌ريزد.

١/ ٢- ٥١: دليل (راه‌نما)

١٠٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر گاه فتنه‌ها چون سياهى‌هاى شب تار، شما را در ميان گرفتند، به قرآن چنگ زنيد ... و قرآن، راه‌نمايى است كه به بهترين راه مى‌بَرَد.

[١]. يا: از آن منحرف نمى‌شود، مگر آن كه هلاك شود، يا: از آن روى‌گردان نمى‌شود، مگر كسى كه طبعاً منحرف است، يا: روى‌گردانِ از آن، هلاك نمى‌شود، مگر كسى كه به راستى، هلاك شدنى است.