شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧ - ١/ ٢ - ٩ حديث(سخن)، احسن الحديث(خوشترين سخن)، اصدق الحديث(راستترين سخن)

١/ ٢- ٩: حديث (سخن)، احسن الحديث (خوش‌ترين سخن)، اصدق الحديث (راست‌ترين سخن)

قرآن‌

«فرود آمده از سوى پروردگار جهانيان است. پس آيا شما اين سخن (قرآن) را سبُك [و سُست‌] مى‌گيريد؟».

«پس مرا با كسى كه اين سخن را دروغ مى‌شمارد، وا گذار. اندك اندك، آنان را به گونه‌اى كه در نيابند، [گريبان‌] خواهيم گرفت».

«پس به كدام سخن، بعد از [سخن‌] خدا، ايمان مى‌آورند؟».

«پس اگر راست مى‌گويند، سخنى مثل آن بياورند».

«اين [ها] است آيات خدا كه به راستى، آن را بر تو مى‌خوانيم. پس، بعد از خدا و نشانه‌هاى او، به كدام سخن خواهند گرويد؟».

«خدا، خوش‌ترين سخن را [به صورت‌] كتابى همگون، در بر دارنده وعده و وعيد، فرو فرستاد. آنان كه از پروردگارشان مى‌هراسند، پوست بدنشان از آن به لرزه مى‌افتد».

«خداى يكتا كه معبودى جز او نيست، قطعاً در روز رستاخيز- كه هيچ شكّى در آن نيست-، شما را گِرد خواهد آورد، و راستْ‌سخن‌تر از خدا كيست؟!».

حديث‌

٤٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خوش‌ترين سخن، كتاب خداى پاك و بلندمرتبه است. رستگار شد آن كس كه خداوند، آن [كتاب‌] را در دلش زيبا نمود ... و آن را بر سخنان مردمان برگزيد. قرآن، خوش‌ترين و رساترينْ سخن است.

٤٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خوش‌ترين سخن، كتاب خداست و بهترين ره‌نمود، ره‌نمود محمّد.