شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٩ - ١/ ٢ - ٤١ مبارك(خجسته)

١/ ٢- ٤٠: روح‌

«و اين گونه، روحى را از امر خود، به تو وحى نموديم. تو نه مى‌دانستى كتاب چيست و نه ايمان [كدام است؟]؛ ولى آن را نورى گردانيديم كه با آن به هر كس از بندگان خود كه بخواهيم، راه را مى‌نماييم، و به راستى كه تو به خوبى به راه راست، هدايت مى‌كنى».[١]

١/ ٢- ٤١: مبارك (خجسته)

قرآن‌

«و اين، كتابى است كه آن را فرو فرستاديم. خجسته است و تصديق كننده كتاب‌هاى‌ [آسمانىِ‌] پيش از خود».

«و اين، خجسته كتابى است كه ما آن را فرو فرستاديم. پس، از آن پيروى كنيد و پرهيزگارى نماييد. باشد كه مورد رحمت قرار گيريد».

« [اين‌] كتابى خجسته است كه آن را به سوى تو، فرو فرستاديم تا در آيات آن بينديشند و خردمندان، پند گيرند».

حديث‌

٨٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به قرآن، چنگ زنيد؛ چرا كه شفابخشى سودمند و دارويى خجسته است، و نگهدار كسى است كه بدان چنگ زند، و نجات‌بخشِ كسى است كه از آن، پيروى كند.

[١]. برخى مفسّران و مترجمان، روح را وحى قرآنى دانسته‌اند و برخى جبرئيل را و برخى ديگر، روح الأمر را؛ امّا با توجّه به احاديث صريحى كه برخى صحيح السند نيز هستند و در تفسير همين آيه صادر شده‌اند، روح در اين آيه،« خلق من خلق الله عز و جل أعظم من جبرائيل و ميكائيل» است كه همراه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوده است. برخى مفسّران، از جمله علّامه طباطبايى به اين نظر معتقدند( ر. ك: التبيان فى تفسير القرآن: ج ٩ ص ١٧٨، مجمع البيان: ج ٥ ص ٣٧، الصافى: ج ٤ ص ٣٨١، الميزان فى تفسير القرآن: ج ١٨ ص ٧٧، تفسير نور الثقلين: ج ٤ ص ٥٨٩، الكافى: ج ١ ص ٢٧٣).