شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠١ - ١/ ٢ - ٣٥ مثانى(دوگانها)

«بگو: من در حقيقت، با پيغام غيبى، به شما هشدار مى‌دهم».

«بگو: جز اين نيست كه من، از آنچه از جانب پروردگارم براى من پيغام داده مى‌شود، پيروى مى‌كنم».

«و از آنچه به سوى تو پيغام فرستاده مى‌شود، پيروى كن، و شكيبا باش تا آن كه خدا، داورى كند، و او بهترينِ داوران است».

حديث‌

٧٧. امام صادق عليه السلام‌- در پاسخ اين سؤال كه: نظر شما در باره قرآن چيست؟-: آن، كلام خدا و سخن خدا و كتاب خدا و پيغام غيبى خدا و فرو فرستاده از جانب اوست.

ر. ك: ص ٥٣ (فصل يكم: ويژگى‌هاى قرآن/ كلام اللَّه «سخن خدا»، كلماته، «سخنان خدا»).

١/ ٢- ٣٤: متشابه (همگون)

«خدا، نيكوترين سخن را [به صورت‌] كتابى همگون و دوگانْ دوگان، فرو فرستاد. آنان كه از پروردگارشان مى‌هراسند، پوست بدنشان، از آن به لرزه مى‌افتد».[١]

١/ ٢- ٣٥: مَثانى (دوگان‌ها)[٢]

«و هر آينه، به تو هفت مَثانى (دوگانى) و قرآن بزرگ را داديم».

[١]. مراد از« متشابه»، در اين آيه، در مقابل« محكم» نيست؛ بلكه منظور، اين است كه با وجود گستردگى قرآن و وسعت مضامينش و تعدّد سوره‌ها و آياتش، ميان اجزاى آن، ناسازگارى وجود ندارد؛ بلكه كتاب، هماهنگ است و هيچ اختلاف و تضادّى در آن، وجود ندارد و هر جزء آن، جزءِ ديگرش را تأييد و تصديق مى‌كند. آرى، مراد از آيه ٧ سوره آل عمران،« متشابه» در مقابل« محكم» است.

[٢]. مَثانى: دوگانى( جفت جفت)، ثنا، آيه. در اين باره، ر. ك: ج ٣ ص ١١٧( بيان ذيل ح ٨٨٨).