شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣ - ١/ ٢ - ٧ قول(گفتار)، قول فصل(حرف آخر)

١/ ٢- ٦: صِدق (راستى)، عدل‌

«و كلمه پروردگارت به راستى و داد، سرانجام گرفته است و هيچ تغيير دهنده‌اى براى كلمات او نيست، و او شنواى داناست».

١/ ٢- ٧: قول (گفتار)، قول فصل (حرف آخر)

قرآن‌

«و به راستى، اين گفتار را براى آنان، پى در پى و به هم پيوسته، فرو فرستاديم. اميد كه يادآور شوند».

«در حقيقت، آن (قرآن)، گفتارى جداساز [و نهايى‌] است».

ر. ك: ص ٥٣ (فصل يكم: ويژگى‌هاى قرآن/ كلام اللَّه «سخن خدا»، كلماته «سخنان خدا»).

اعراف: آيه ٥٢، فصّلت: آيه ٣، هود: آيه ١.

حديث‌

٣٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر گاه فتنه‌ها، همچون پاره‌هاى شب تار، شما را در ميان گرفتند، به قرآن، چنگ در زنيد ...؛ زيرا كتابى است كه در آن، تفصيل (بيان جزئيات) و روشنگرى و تحصيل [حقايق‌] است، و قاطع [و جدّى‌] است و شوخى نيست.

٣٦. امام على عليه السلام‌- پس از آن كه به بهشت بر انگيخت و از دوزخ ترساند-: اين، جايگاه كسى است كه از پروردگارش بترسد و از نفس خويش بر حذر باشد و آن [نيز] كيفر كسى است كه معصيت پروردگارش نمايد و نفس [شيطانى‌] او، نافرمانى آفريدگارش را برايش تزيين كند. اين، كلامى است قاطع و انكارناپذير و