دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤١ - ب - برخى از پيروان خاتم پيامبران و خاندانش

تعهّد مى‌دهى؟

فرمود: «آرى، سوگند به خدايى كه محمّد را به حق فرستاد، تعهّدى از من، على، فاطمه، حسن، حسين و نُه [امام ديگر] و هر كه از ما و با ماست و يا به خاطر ما به او ستم شده است. آرى، به خدا سوگند، اى سلمان! ابليس و سربازانش و نيز مؤمن ناب و كافر ناب، حاضر خواهند شد تا قصاص و خون‌بهاى جنايت‌ها گرفته شوند و پروردگارت به هيچ كس ستم نمى‌كند و تأويل اين آيه: «و بر آنيم كه بر كسانى كه در زمين، ناتوان شمرده شده‌اند، منّت نهيم و آنان را پيشوا گردانيم و آنان را وارثان [روى زمين‌] كنيم، و آنان را در زمين، توانايى دهيم و با آنان چيزى را به فرعون و هامان و سپاهيان آن دو نشان دهيم كه از آن مى‌هراسيدند» را محقّق مى‌كند».

سلمان گفت: آن گاه از پيش روى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله برخاستم.

سلمان، ديگر اهمّيتى نمى‌داد كه چه هنگام مرگ، را دريابد، يا مرگ او را دريابد.[١]

١٥٤٨. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از مفضّل بن عمر-: امام صادق عليه السلام فرمود: «اى مفضّل! تو و چهل و چهار مرد، همراه قائم، محشور مى‌شويد. تو سمت راست قائم هستى و امر و نهى مى‌كنى و مردم آن روزگار نسبت به مردمان امروز، فرمان‌پذيرى بيشترى از تو خواهند داشت».[٢]

١٥٤٩. رجال الكشّى‌- با سندش به نقل از احمد بن محمّد، كه حديث را به امام عليه السلام مى‌رساند-:

امام صادق عليه السلام به داوود رقّى- كه در حال رفتن و پشت به ما بود-، نگريست و فرمود: «هر كس خوش دارد به مردى از ياران قائم عليه السلام بنگرد، به اين مرد بنگرد».[٣]

١٥٥٠. رجال الكشّى‌- با سندش به نقل از على بن مغيره-: امام باقر عليه السلام فرمود: «گويى عبد اللَّه بن شريك عامرى را مى‌بينم با عمامه‌اى سياه بر سر، كه دو سر آن را ميان شانه‌هايش‌

[١]. دلائل الإمامة: ص ٤٤٧ ح ٤٢٤.

[٢]. دلائل الإمامة: ص ٤٦٤ ح ٤٤٧.

[٣]. رجال الكشّى: ج ٢ ص ٧٠٤ ح ٧٥١.