دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٧ - ١/ ٢ قيام پس از نااميدى مردم از قيام
١٤٥١. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از داوود بن كثير رقّى-: به امام صادق عليه السلام گفتم:
فدايت شوم! اين امر (قيام) براى ما به درازا كشيده است، تا آن جا كه دلهايمان تنگ شده و از غصّه مُردهايم!
فرمود: «اين امر (قيام)، هنگامى روى مىدهد كه بيشترين يأس و سختترين اندوه را داشته باشيد. منادىاى از آسمان به نام قائم و نام پدر او، ندا مىدهد».
به ايشان گفتم: فدايت شوم! نام او چيست؟
فرمود: «نام او، نام پيامبر و نام پدرش، نام وصى است».[١]
١٤٥٢. مختصر بصائر الدرجات- با سندش به نقل از بُرَيده اسلمى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در چه حالى خواهى بود هنگامى كه امّتم از [ظهور] مهدى نااميد شوند و او مانند خورشيد، سر بر آورد و آسمانيان و زمينيان به او شادمان شوند؟».
گفتم: اى پيامبر خدا! پس از مرگ؟
فرمود: «به خدا سوگند، پس از مرگ [بسيارى از مردم]، هدايت و ايمان و نور خواهد آمد».
گفتم: اى پيامبر خدا! كدام يك از دو عمر، درازتر است؟
فرمود: «آن عمر ديگر، دو برابر است»[٢].[٣]
١٤٥٣. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از سليمان بن خالد، از امام صادق عليه السلام-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «شما در چه حالى خواهيد بود هنگامى كه از [ظهور] مهدى عليه السلام نا اميد شويد و [ناگهان] صاحبتان مانند خورشيد سر بر آورد و اهل آسمان و زمين به او شادمان شوند؟».
گفته شد: اى پيامبر خدا! و اين كِى خواهد بود؟
فرمود: «هنگامى كه مهدى از چشم آنان ناپيدا شود و از [ظهور] او نااميد
[١]. الغيبة، نعمانى: ص ١٨١ ح ٢٩، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٨ ح ١٤.
[٢]. شايد اين حديث به رجعت و عمر دوباره برخى انسانها پس از ظهور امام مهدى عليه السلام اشاره داشته باشد( م).
[٣]. مختصر بصائر الدرجات: ص ١٨، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٦٥ ح ٥٦.