است، با خود بر مى‌دارد و در جايى فرود نمى‌آيد، جز آن كه چشمه‌اى از آن مى‌جوشد و [با نوشيدن از آن‌] هر كه گرسنه است، سير مى‌شود و هر كه تشنه است، سيراب مى‌شود و آن توشه آنان تا رسيدن به بلندى پشت كوفه است».[١]

١٦٢٨. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو جارود زياد بن منذر-: امام باقر عليه السلام فرمود:

«هنگامى كه قائم عليه السلام ظهور كند، با پرچم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و مُهر سليمان عليه السلام و سنگ و عصاى موسى عليه السلام ظهور مى‌كند. سپس منادى‌اش ندا مى‌دهد:" هان! هيچ يك از شما آب و غذا و علف [براى چهارپايان‌] برندارد". يارانش مى‌گويند: او مى‌خواهد ما و چهارپايانمان را از گرسنگى و تشنگى به كشتن دهد!

او حركت مى‌كند و آنان با او به حركت مى‌افتند و نخستين جايى كه فرود مى‌آيند، بر سنگ موسى عليه السلام مى‌زند و از آن، غذا و آب و علف مى‌جوشد و آنها و چهارپايانشان مى‌خورند و مى‌آشامند [و اين كارشان است‌] تا در بلندى پشت كوفه فرود آيند».[٢]

١٦٢٩. الخرائج و الجرائح‌- به نقل از ابو سعيد خراسانى، از امام جعفر صادق عليه السلام-: [پدرم‌] فرمود: «هنگامى كه قائم در مكّه قيام كند و بخواهد به سمت كوفه برود، منادى‌اى ندا مى‌دهد:" هان! هيچ‌كدامتان غذا و آبى بر ندارد". او سنگ موسى بن عمران عليه السلام را كه [به گفته قرآن‌] دوازده چشمه از آن جوشيد، با خود بر مى‌دارد و در جايى فرود نمى‌آيد، جز آن كه آن را نصب مى‌كند و چشمه‌ها از آن مى‌جوشند [و يارانش از آن مى‌نوشند]. هر كه گرسنه باشد، سير مى‌شود و هر كه تشنه باشد، از آن سيراب مى‌شود و همان توشه‌شان مى‌شود تا آن گاه كه بر بلندى پشت كوفه (نجف) فرود آيند و چون بر پشت كوفه فرود آيند، آب و شير، همواره از آن مى‌جوشد [و با

[١]. الكافى: ج ١ ص ٢٣١ ح ٣، بصائر الدرجات: ص ١٨٨ ح ٥٤، كمال الدين: ص ٦٧٠ ح ١٧، الغيبة، نعمانى: ص ٢٣٨ ح ٢٩( هر دو منبع، به نقل از ابو جارود از امام باقر عليه السلام)، بحار الأنوار: ج ١٣ ص ١٨٥ ح ٢٠.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٣٨ ح ٢٨، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٥١ ح ١٠٥.