دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٥ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

كُردوس بن جابر، و از سُمَيساط، موسى بن زُرقان است و از نصيبين، دو مردند:

داوود بن محق و حامد صاحب بوارى.

از موصل، مردى به نام سليمان بن صبيح از روستاى حديثه است. از تلّ موزن، دو مرد به نام‌هاى بادصنا بن سعد بن سحير و احمد بن حُمَيد بن سوّارند. از شهر مردى به نام بور بن زائد بن شروان؛ و از رُها مردى به نام كامل بن عفير؛ و از حرّان:

زكريا سعدى، و از رقّه سه مرد: احمد بن سليمان بن سليم، نوفل بن عمر و اشعث بن مالك؛ و از رافقه: عياض بن عاصم بن سمرة بن جحش و مليح بن سعد.

از حلب، چهار مردند: يونس بن يوسف، حُمَيد بن قيس بن سُحَيم بن مُدرك بن على بن حرب بن صالح بن ميمون، مهدى بن هند بن عُطارد و مسلم بن هوارمرد. از دمشق، سه مردند: نوح بن جَرير، شعيب بن موسى و هجر بن عبد اللَّه فزارى. از فلسطين، سويد بن يحيى است و از بعلبك، منزل بن عمران، و از طبريّه، معاذ بن معاذ، و از يافا، صالح بن هارون. از قَرمس،[١] رئاب بن جلود و خليل بن سيّدند و از تيس،[٢] يونس بن صقر و احمد بن مسلم بن سلم اند. از دمياط، على بن زائده است و از اسوان، حمّاد بن جمهور. از فسطاط، چهار مردند: نصر بن حواس، على بن موسى فزارى، ابراهيم بن صفير و يحيى بن نُعَيم. از قيراوان، على بن موسى بن شيخ‌

[١]. قَرمس، ناحيه‌اى در اسپانياست.

[٢]. تيس، نام مكانى ميان كوفه و شام است. نيز كوهى در شام است كه چند دژ در آن‌جاست.