دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

هشام.[١]

از قومس (سمنان)، دو مردند: محمود بن محمّد بن ابى شعب و على بن حمّويه بن صدقه (از آبادى خرقان). از گرگان، دوازده مردند: احمد بن هارون بن عبد اللَّه، زرارة بن جعفر، حسين بن على بن مَطَر، حميد بن نافع، محمّد بن خالد بن قرّة بن حويه، علّان بن حميد بن جعفر بن حميد، ابراهيم بن اسحاق بن عمرو، على بن علقمة بن محمود، سلمان بن يعقوب، عريان بن خفان (مشهور به حال روت)، شعبة بن على، موسى بن كُردَوَيه، و از موقان، مردى به نام عبيد بن محمّد بن ماجور.

از سِند، دو مردند: سيّاب بن عبّاس بن محمّد و نصر بن منصور كه به ناقشت معروف است. از همدان، چهار مردند: هارون بن عمران بن خالد، طيفور بن محمّد بن طيفور، ابان بن محمّد بن ضحّاك، عتّاب بن مالك بن جمهور. از جابروان، سه مردند: كُرد بن حُنَيف، عاصم بن خُلَيد خيّاط و زياد بن رزين. از نوا، مردى به نام لقيط بن فرات است و از اهل خِلاط، وهب بن خربند بن سروين. از تفليس، پنج مردند: جَحدر بن زيت، هانى عُطاردى، جواد بن بدر، سليم بن وحيد و فضل بن عمير. از باب الابواب،[٢] جعفر بن عبد الرحمان است. از سنجار، چهار تن اند: عبد اللَّه بن زُرَيق، سُحَيم بن مطر، هبة اللَّه بن زُرَيق بن صدقه و هُبَل بن كامل. از قالى‌قلا،

[١]. روشن است كه در عبارت، تصحيف‌هاى متعدّدى راه‌يافته است؛ زيرا تعداد نام‌ها هجده نيست و اسم‌ها طولانى‌تر از اندازه متعارف هستند. براى نمونه محتمل است واژه« بن» ميان برّه و نعيم و يا سعد و طلحه اضافى باشد.

[٢]. باب الأبواب نام شهرى در كناره درياى خزر است.