دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٥ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

به نام قديم، و مردى از نهاوند به نام عبد الرزّاق، دو تن از دينور:[١] عبد اللَّه و عبدالصمد، و سه تن از همدان: جعفر، اسحاق و موسى.

و ده تن از قم كه نام هايشان، نام خاندان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است، مردى از خراسان به نام دُرَيد، پنج تن‌از دَنَن‌[٢] كه نام‌هايشان، مانند نام اصحاب كهف است، مردى از آمل، مردى از گرگان، مردى از هرات،[٣] مردى از بلخ،[٤] مردى از قَراح،[٥] مردى از عانه،[٦] مردى از دامغان، مردى از سرخس، سه تن از سفسار،[٧] مردى از ساوه، مردى از سمرقند، و بيست و چهار تن از طالقان و آنان، همان كسانى هستند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:" و در خراسان، گنج‌هايى هستند كه از طلا و نقره نيستند؛ بلكه مردانى اند كه خداوند و پيامبرش آنها را گرد هم آورده‌اند"، و دو تن از قزوين و مردى از فارس و مردى از ابهر، مردى از بُرجان‌[٨] از [خاندان‌] جموح، مردى از ساج،[٩] مردى‌

[١]. دينور، نام شهرى ميان همدان و كرمانشاه بوده است.

[٢]. دنن، نام جايى در نزديكى نجران در عربستان بوده است.

[٣]. هرات، شهرى است مشهور در خراسان قديم كه اكنون در افغانستان واقع است.

[٤]. بلخ: شهرى است بزرگ در خراسان قديم كه اكنون در افغانستان واقع است.

[٥]. قَراح، به معناى بوستان است و به چند محلّه آباد و پر جمعيت بغداد گفته مى‌شود.

[٦]. عانه، جايى معروف ميان رقّه و هيت در شمال عراق امروزى و در كنار رود فرات است.

[٧]. سفسار، به احتمال فراوان، ريگزارى در صحراى نجد عربستان است.

[٨]. برُجان، از شهرهاى كناره درياى خزر بوده است.

[٩]. ساج، نام شهرى ميان كابل و غزنين در افغانستان است.