دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠١ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

فرمود: «فرمان‌رواى شرق به سوى فرمان‌رواى غرب مى‌رود و او را مى‌كشد. سپس فرمان‌رواى غرب به سوى فرمان‌رواى شرق مى‌رود و او را مى‌كشد و لشكرى را به مدينه روانه مى‌كند كه به زمين فرو مى‌روند. آن گاه لشكرى را روانه مى‌كند كه گروهى از اهل مدينه را اسير مى‌كنند و پناهنده‌اى به حرم [مكّه‌] پناه مى‌برد و مردم مانند پرندگان پراكنده از هر سو مى‌آيند و بر گرد او جمع مى‌شوند تا آن كه سيصد و چهار ده تن به گِردش فرا هم مى‌آيند و زنانى هم ميان آنان هستند. پس بر هر گردنكش و فرزند گردنكشى چيره مى‌شود و چنان عدالتى از خود نشان مى‌دهد كه زندگان، آرزو مى‌كنند مردگانشان بيايند و آن را ببينند. او هفت سال يا اگر بيشتر شود، چهارده سال زنده مى‌ماند و آن گاه زير زمين بودن، بهتر از روى آن بودن است.[١]

٤/ ١٠: گزارش‌هاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام‌

١٦٠٩. الملاحم و الفتن‌- به نقل از كتاب الفتن ابو صالح سليلى با سندش به نقل از اصبغ بن نباته-: امير مؤمنان على عليه السلام سخنرانى كرد و از مهدى و اسامى كسانى كه همراهش خروج مى‌كنند، ياد نمود. ابوخالد كلبى به ايشان گفت: اى امير مؤمنان! آنها را براى ما توصيف كن.

على عليه السلام فرمود: «هان كه او (قائم) شبيه‌ترين خلق و خلقت و نيكويى را به پيامبر

[١]. المعجم الأوسط: ج ٥ ص ٣٣٤ ح ٥٤٣٧.