دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٧ - ب - برخى از پيروان خاتم پيامبران و خاندانش

١٥٤٦. الكافى‌- با سندش به نقل از عمّار بن مروان، از كسى كه از امام صادق عليه السلام شنيده بود-:

فرمود: «به خدا سوگند، از شما پذيرفته مى‌شود و به خدا سوگند، خداوند، شما را مى‌آمرزد. ميان هر يك از شما و آنچه غبطه‌اش را مى‌خورد و شادمانى و چشم‌روشنى‌اش، فاصله‌اى جز رسيدن جانش به اين جا نيست» و با دستش به گلويش اشاره نمود.

سپس فرمود: «آن كس كه بر اين عقيده باشد، در حال جان دادنش، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، على عليه السلام، جبرئيل و فرشته مرگ نزدش حاضر مى‌شوند و على عليه السلام به او نزديك مى‌شود و مى‌گويد:" اى پيامبر خدا! اين فرد، ما اهل بيت را دوست مى‌داشت. دوستش بدار" و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:" اى جبرئيل! اين فرد، خداوند، پيامبرش و خاندان پيامبرش را دوست مى‌داشت، دوستش بدار" و جبرئيل به فرشته مرگ مى‌گويد:" اين فرد، خدا، پيامبرش و خاندان پيامبرش را دوست مى‌داشت. او را دوست بدار و با او مدارا كن".

فرشته مرگ به او نزديك مى‌شود و مى‌گويد:" اى بنده خدا! برگه آزادى‌ات [از آتش‌] را گرفتى، امان‌نامه‌ات را گرفتى، به عصمت كبرا در زندگى چنگ زدى"».

امام عليه السلام فرمود: «خداوند، او را توفيق سخن مى‌دهد و مى‌گويد: آرى! و سپس فرشته مى‌پرسد:" اينها را چگونه به دست آوردى؟". او مى‌گويد: با ولايت على بن ابى طالب.

فرشته مى‌گويد:" راست گفتى. آنچه را از آن بيم داشتى، خداوند، تو را از آن ايمن كرد و به آنچه اميد داشتى، رسيدى. بشارتت باد كه به پيشينيان صالح مى‌پيوندى، همراه پيامبر خدا، على و فاطمه!". سپس جانش را به نرمى بيرون مى‌كشد و كفن و حنوطش را از بهشت مى‌آورند و با مشك خوش‌بوى بهشتى، در آميزند و كفنش مى‌كنند و حنوط بر او مى‌مالند و جامه‌هاى زرين و زربفت بهشتى بر