دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣ - ٣/ ٤ رجعت شهيدان

گفتم: من اين تفاوت ميان مرگ و كشته شدن را در قرآن نمى‌يابم![١]

فرمود: «آيه‌هاى «اگر بميرد يا كشته شود» و «اگر مُرديد يا كشته شديد، بى گمان به سوى خدا محشور مى‌شويد»، منافى با سخن توست، اى زراره! پس مرگ، مرگ و كشته شدن، كشته شدن است و خداوند عز و جل فرموده است: «خداوند، جان‌ها و اموال مؤمنان را در برابر بهشت، از آنان خريده است؛ [آنان كه‌] در راه خدا مى‌جنگند و مى‌كشند و كشته مى‌شوند، [و اين‌] وعده حقّى بر عهده خداست»».

گفتم: خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «هر جانى، مرگ را مى‌چشد». آيا چنين مى‌بينى كسى كه كشته مى‌شود، مرگ را نمى‌چشد؟

فرمود: «كسى كه با شمشير كشته مى‌شود، مانند كسى نيست كه در بسترش مى‌ميرد. هر كس كشته شود، چاره‌اى نيست، جز آن كه به دنيا باز گردد تا مرگ را بچشد».[٢]

١٤٣١. تفسير القمّى‌- با سندش به نقل از مفضّل-: امام صادق عليه السلام در باره سخن خدا: «و روزى كه از هر امّتى، گروهى را محشور مى‌كنيم» فرمود: «هيچ يك از مؤمنانى كه كشته شده‌اند، نيست، جز آن كه به دنيا باز مى‌گردد تا بميرد و تنها، كسى باز مى‌گردد كه ايمان ناب و يا كفر ناب داشته باشد».

[١]. در تفسير العيّاشى اين‌گونه آمده است: به او گفتم: هيچ كس كشته نشده، جز اين كه مرده است. فرمود:« اى زراره! حرف خداوند، از حرف تو درست‌تر است و خداوند، ميان مرگ و قتل، تفاوت گذاشته است». سپس شبيه آنچه را كه در متن است، نقل كرده است.

[٢]. مختصر بصائر الدرجات: ص ١٩( با سند صحيح، بنابر صحّت طريق مؤلّف)، تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ١١٢ ح ١٣٩، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٦٥ ح ٥٨.