دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٢ - دو سال ١١٥٥ ق

قرانات نجومى، و نيز اشعارى از شاه نعمت اللَّه ولى است.[١]

دو. سال ١١٥٥ ق‌

علّامه مجلسى (م ١١١٠ ق) در كتاب رجعت‌[٢] (تأليف: ١٠٧٨ ق)، دو حديث را منطبق با دولت صفوى دانسته و در مقدّمه چنين نوشته است:

و در اثناء جمع احاديث، دو حديث به نظر قاصر رسيد كه ائمّه به ظهور اين دولت علّيّه خبر داده‌اند و به اتّصال اين سلطنت بهيّه به دولت قائم آل محمّد- صلوات اللَّه عليهم اجمعين-، شيعيان را بشارت فرموده‌اند.[٣]

ايشان در پايان ترجمه و شرح حديث دوم، چنين نگاشته است:

و چون حديث را اختصار كرده بعضى از وقايعِ بعد افتاده است، امّا بشارت به تعجيل ظهور حضرت صاحب الزمان- عليه الصلاة و السلام- و اتّصال اين دولتِ دين‌پرور به دولت حق امام البشر، از آخر حديث، ظاهر است.[٤]

آن گاه در شرح حديث سوم كه آن را از احاديث مشكله مى‌داند، پس از حساب‌هاى ابجدى مرتبط با حروف مقطعّه مذكور در حديث مى‌نويسد:

و امّا آن كه قيام قائم آل محمّد- صلوات اللَّه عليه- نزد «الر» است. فقير را چنين به خاطر مى‌رسد كه مراد اين باشد كه پنج «الر» را كه در قرآن مجيد است، همه را حساب بايد كرد، به قرينه آن كه در «الم» كه يكى مراد بود جزء آيه بعد را ضم فرمود در هر دو موضع و در «الر» چون مراد همه بود، بيان نفرمود و مجموع هزار و صد و پنجاه و پنج مى‌شود كه تقريباً از سنه تحرير اين رساله- كه سنه هزار و هفتاد و هشت از هجرت است-، شصت و پنج سال مانده باشد؛ چون مبدأ آن تواريخ از

[١]. رساله مبشّره شاهيه در اثبات ظهور مهدى عليه السلام در سال ٩٦٣، فصل‌نامه پيام بهارستان: ش ١٦.

[٢]. براى اطلاع از نسخه‌هاى خطّى اين كتاب، ر. ك: فهرستگان نسخه‌هاى خطّى حديث و علوم حديث شيعه: ج ٤ ص ٩٣.

[٣]. رجعت: ص ٥٠.

[٤]. رجعت: ص ٦٤.