دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٤ - تبيين احاديث نهى از توقيت

اين گروه از احاديث، هر گونه توقيت از جانب هر كس و با استناد به هر سبب را خطا و نادرست شمرده‌اند و هيچ اشاره‌اى به سبب آگاهى از توقيت نكرده‌اند.

٤. دو گروه روايات پيشين، در پى اثبات دو موضوع هستند و در نتيجه با يكديگر تنافى ندارند. به اصطلاح اصوليان، دو دليل مثبت، معارضْ محسوب نمى‌شوند. گروه اوّل، نقل توقيت از امامان عليهم السلام را انكار كرده و آن را دروغ بستن به آنها خوانده است و گروه دوم، هر گونه وقت‌گذارى را خطا و ناروا برشمرده است.

٥. روايت كتاب تفسير العيّاشى، تبيين جالبى از دلايل خطا بودن وقت‌گذارىِ زمان ظهور ارائه داده است: فضيل بن يسار از امام باقر عليه السلام در باره زمان ظهور پرسش كرده و امام عليه السلام در جواب فرموده است:

إنَّ اللَّهَ خالَفَ عِلمُهُ عِلمَ المُوَقِّتينَ، أما سَمِعتَ اللَّهَ يَقولُ: «وَ واعَدْنا مُوسى‌ ثَلاثِينَ لَيْلَةً) إلى‌ «أَرْبَعِينَ لَيْلَةً».[١] أما إنَّ موسى‌ لَم يَكُن يَعلَمُ بِتِلكَ العَشرِ ولا بَنو إسرائيلَ، فَلَمّا حَدَّثَهُم قالوا: كَذَبَ موسى‌.[٢]

علم خداوند، با علم وقت‌گذاران، مخالف است. آيا نشنيده‌اى كه خداوند مى‌فرمايد: «و با موسى، سى شب وعده گذاشتيم» تا آن جا كه مى‌گويد: «چهل شب». توجه داشته باشيد كه! موسى و بنى اسرائيل از افزوده شدن آن ده شب، اطلاعى نداشتند و چون موسى به آنان خبر داد، گفتند: موسى دروغ مى‌گويد.

ظاهر حديث آن است كه زمان ظهور قائم عليه السلام در دامنه علم مكنون و ذاتىِ خداى تبارك و تعالى است كه در اختيار هيچ كس، حتّى انبيا و ائمّه عليهم السلام قرار نگرفته است.

بنا بر اين، امكان دستيابى بدان حتّى از جانب اين ذوات مقدّس نيز وجود ندارد.

ديگران كه در مراحل بسيار پايين‌تر هستند، حتّى نبايد تصوّر آن را نيز داشته باشند كه ممكن است از طريق رياضت و يا علوم غريبه، نسبت به آن زمان، آگاه شوند.

[١]. اعراف: آيه ١٤٣.

[٢]. ر. ك: ص ١٤٢ ح ١٤٩٠.