غدّه‌هاى سرطانى را درو كرد، اين هم «يوم اللَّه» بود. اين مقدسهايى كه پينه بسته بود پيشانيشان، لكن خدا را نمى‌شناختند، همينها بودند كه كشتند امير المؤمنين را! قيام كردند در مقابل امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- از لشكر خودش بودند، قيام كردند در مقابل او. براى خاطر آن قضايايى كه در صفين واقع شد و امام- عليه السلام- ديد كه اگر اينها باقى باشند فاسد مى‌كنند ملت را، تمامشان را كشت، الّا بعضى كه فرار كردند؛ اين «يوم اللَّه» بود. روزهايى كه خداى تبارك و تعالى براى تنبيه ملتها يك چيزهايى را وارد مى‌كند، يك زلزله‌اى وارد مى‌كند، يك سيلى وارد مى‌كند، يك طوفانى وارد مى‌كند، كه شلاق بزند به اين مردم كه آدم بشويد، اينها هم «يوم اللَّه» است. چيزهايى است كه به خدا مربوط است.

«ايام اللَّه» ١٥ خرداد و ١٧ شهريور

از آن «يوم اللَّه» ها ١٥ خرداد بود. ١٥ خرداد هم از «ايام اللَّه» بود كه يك ملت ايستاد در مقابل يك قدرت و كارى كرد كه پنج ماه تقريباً حكومت نظامى شد. منتها قدرت نداشت ملت؛ باز اجتماع درست نشده بود، بيدار نشده بودند، شكست خوردند. نه شكست؛ به حسب ظاهر؛ و الّا از همان جا مبدأ پيروزى ملت است. ١٧ شهريور هم، كه امروز ما اينجا مجتمع هستيم، آن ١٧ شهريور سال گذشته «مِنْ ايّام اللَّه» آن هم از ايام خدايى بود كه يك ملت، زن و مردش، جوان و غير جوانش، بايستند و خون بدهند براى احقاق حق. اين روز خداست. ١٧ شهريور «مِنْ ايام اللَّه» است، بايد متذكر باشيد. بايد يادآورى كنيد اين «ايّام اللَّه» را. چنانچه كرديد، از ياد نبايد برود اين «ايّام اللَّه» براى اينكه اين ايام‌اند كه آدم سازند. اين ايّام است كه جوانهاى ما را از عشرتكده‌ها بيرون مى‌آورد به ميدان جنگ مى‌برد. اين ايّام الهى هست كه ملت ما را بيدار مى‌كند، و بيدار كرد. امر مى‌كند: ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ‌؛ «ايّام اللَّه» را در ذكر مردم وارد كن. يادتان نرود اين ايام بزرگى كه بر ملت ما گذشت، و «ايّام اللَّه» بود؛ مثل «١٥ خرداد»؛ مثل «١٧ شهريور». آن روزى كه‌