صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥١ - وحدت كلمه در اسلام خواهى

نبوده است. روى همان زمين و اگر هم يك بوريايى بوده، بورياى آن وقت براى مسجد بوده، روى آن بوريا هم مى‌نشستند دور هم و از همان مسجد كه اين طور زندگى مى‌كردند، تجهيز قوا مى‌كردند و ممالك را مى‌گرفتند. يك همچون حكومتى ما مى‌خواهيم، كه اين طور باشد كه اين طبقات مختلفه‌اى كه چپاولگرند يك دسته‌شان، اينها نباشد؛ و اين دهقانها به حالشان رسيدگى بشود؛ اين مستمندها، اين زاغه‌نشينها. شما بدانيد كه در خود تهران الآن زاغه‌نشينهايى هست كه در كردستان شبيهش را نمى‌بينيد؛ در اطراف خودتان شبيهش را نمى‌بينيد. آن قدر اينها مستمند هستند و همه اينها را اين شاه مخلوع ايجاد كرد؛ به اسم «اصلاحات ارضى» همه اين گرفتاريها را براى اين مستمندها پيش آورد.

وحدت كلمه در اسلام خواهى‌

من اميدوارم كه بعد از اينكه ما الآن بنا بگذاريم همان طور كه تا حالا بوده است كه الآن صف خودمان را محكم نگه داريم، شما كه در مرز هستيد و اميدوارم كه مرزها را شما خودتان با قدرت خودتان حفظ كنيد، و ماها كه در اينجا هستيم همه يك كلام داشته باشيم و او اسلام، جمهورى اسلامى، برگشت به صدر اسلام [باشد] وقتى كه اين را داشته باشيم، اين مسائل خود به خود حل مى‌شود. ديگر آن مسائلى كه اينها بخواهند پيش بياورند، وقتى قوانين اسلام آمد آنها حل است. آن قدرتها از بين خواهند رفت. قدرت، قدرت اسلام است، قدرت ملت اسلامى است.

من از شما و همه دوستان اينجا مى‌خواهم كه اين وحدت را حفظ كنيد و اين اراده و تصميم قويّتان را حفظ كنيد و با اين بازوهاى قدرتمند جلو اين حشيش‌هايى كه هست و اين حُشاشه‌هايى‌ [١] كه هست بگيريد. ان شاء اللَّه مملكت خودتان براى خودتان باشد و همه اينهايى كه مى‌خواستند، مى‌خواهند باز يك سلطه‌اى پيدا كنند بر امثال شماها، همه اينها از بين خواهند رفت.

[١] حُشاشه: نيم جانى در شخص بيمار يا مجروح. در اينجا منظور، باقيماندگان رژيم سابق است.