لكن نمى‌گويند كه ما داريم چه مى‌كنيم. آقاى نخست وزير ديروز مثلًا اين كار آخرى را كه تصويب اينكه براى هر استانى يك روز نفت، كه تقريباً چهار صد ميليون يا چهار صد و پنجاه ميليون تومان است، تازه ايشان گفتند. نه اين است كه كار نكردند؛ كار مى‌كنند؛ مشغول‌اند؛ همه مشغول‌اند؛ با حسن نيت هم مشغول‌اند؛ لكن [در] كار اين قدر آشفتگى است كه نمى‌توانند بكنند. آن وقت اين دمكراتها [١] اين كاغذ را درست كردند، اين تلگراف را درست كرده بودند، يا به اسم آقايان اسم گذارى كرده بودند يا الزام كرده بودند كه آقايان امضاء بكنند. كه البته بعد خودشان نَسْخ‌ [٢] آن را خواهند داد ان شاء اللَّه.

اين مردمى- مثلًا پاسدارها و ارتش و ژاندارمرى- را كه ما بسيج كرديم براى آنجا، براى چه بسيج كرديم؟ بسيج كرديم كه كُردها را سركوب كنند؟ يا بسيج كرديم كه آنهايى كه آمدند كُردها را سركوب كنند، سركوب كنند. اگر بسيج كرده بوديم كه كُردها را سركوب كنند، خوب، وقتى كه آنها مى‌رفتند آنجا، خوب بود آن كُردهايى را كه آنجا باشند سركوب كنند! چه طور آن كُردها، آنها را با آغوش باز پذيرفتند. هم اينها آنها را؛ هم آنها دارند تشكر مى‌كنند از وضع معاشرت اينها با آنها. همان ديشب در راديو راجع به آقاى چمران‌ [٣] بود كه از آن تعريف كرده بودند كه چه قدر با ما خوشرفتارى مى‌كند. لشكر اسلام است ديگر، لشكر اسلام كه بدرفتارى نمى‌كند. آن بدرفتارى مى‌كند كه مى‌خواهد جيب خودش و جيب اربابانش را پُر كند. و آن، اين حزبها و سران اينها هستند كه مى‌خواهند اين كار را بكنند، آنها خرابى كردند. ما فرستاديم كه خرابى آنها را نگذاريم بشود، و ترميم كنيم، آنها حالا فريادشان درآمده است كه چه شده است كه شما كردستان را، سُنّيها، شيعه‌ها چه مى‌كنند!

اسلام؛ دين برادرى و برابرى‌

سُنّى و شيعه مطرح نيست در اسلام، كُرد و فارس مطرح نيست؛ در اسلام همه برادر با

[١] حزب دمكرات كردستان ايران.

[٢] يعنى آنچه كه كار يا حكم پيشين را باطل مى‌سازد.

[٣] آقاى مصطفى چمران كه در اين زمان، وظيفه پاكسازى كردستان از اشرار و توطئه گران را بر عهده داشت.