غرب در بسيارى از امور به ممالك اسلامى، اينها همه تحت سلطه آنها باشند، با داشتن جمعيتهاى زياد و ذخاير زياد، اين نيست جز اينكه آن روحيه‌اى كه در صدر اسلام بود و منشأ غلبه شد، آن روحيه را ما از دست داديم. دليل بر اينكه يك همچو روحيه‌اى مى‌تواند غلبه كند بر مشكلاتش، قصه ايران است. اگر در ايران هم مثل سابق، مثل سالهاى گذشته، تمام مسائل برمى‌گشت به اينكه مشكلات گفته بشود و هيچ عمل نشود، مصيبتها را ذكر بكنند و بروند منزلشان بخوابند! اگر اين طور بود، الآن هم زير بار همان رژيم و همان گرفتاريها بوديم، لكن خداوند خواست كه اين ملت از حد حرف به حد عمل بيايد و آن روحيه‌اى كه در صدر اسلام بين مسلمين بود تا حدودى در اين ملت پيدا شد، و همان، رمز پيروزى يك مشت فاقدِ همه چيز بر يك قدرتهاى شيطانى بزرگ [شد] همان روحيه كه در صدر اسلام بود- مسلمين دنبال شهادت مى‌رفتند، جنگ مى‌رفتند- اين تا يك حدودى در ايران پيدا شد، به طورى كه جوانهاى برومندى كه اول جوانيشان بود و هست، چه در آن وقت كه من نجف بودم و چه حالا كه ايران هستم، و چه قبل از اين پيروزى و چه بعد، اينها از من مى‌خواهند كه دعا كنم شهيد بشوند، و جدّاً دعا مى‌خواهند، و بعضيها اظهار تأسف مى‌كنند كه ما نشديم.

ضرورت تحوّل در روحيه مسلمين‌

اين روحيه تا در مسلمين پيدا نشود همين‌اند كه هستند. مجلسها اثرى ندارد، اجتماعات اثرى ندارد، كنفرانسهاى دولتهاى مختلف و اجتماعاتشان اثرى ندارد، صحبت است. دل خوش كردن به اين چيزها، موجب تحول ما شده است و مى‌شود. مسلمين فكرى بكنند كه اين تحول در آنها حاصل بشود: تحول از خوف به شجاعت، و تحول از توجه به دنيا به ايمان به خدا. منشأ همه پيروزيها همين يك كلمه است. ما متحول بشويم به يك موجودى اسلامى- انسانى با ايمانى كه خداى تبارك و تعالى از ما خواسته است. و الّا شما تشريف مى‌آوريد اينجا با ما صحبت مى‌كنيد، ما هم با شما صحبت مى‌كنيم، دردها را مى‌گوييم، درمانش هم گاهى گفته مى‌شود، لكن شما كه‌